Κεφάλαιο 1, Μέρος 1

      ΘΑ ΞΕΚΙΝΗΣΩ ΝΑ ΣΤΑ ΠΩ

Λοιπόν σε χρειάζομαι μαζί μου σ' αυτό.. 

Δεν το περίμενα ποτέ ότι θα μου δινόταν η δυνατότητα να πω σε κάποιον όσα μου συνέβησαν.

Θα σου φαίνομαι τρελός τώρα. Κι όμως ήταν πολλά αυτά που συνέβησαν και είμαι σίγουρος ότι δεν έχουν συμβεί σε άλλον άνθρωπο. Δεν θα μπορούσε ποτέ να συμβεί σε άλλον άνθρωπο.

Πόσες μέρες με ξέρεις τωρα; Με ξέρεις, με έμαθες αυτές τις μέρες και γω σε έμαθα, δεν μπορείς να πεις ότι δεν με γνωρίζεις, με γνωρίζεις. Όμως με γνωρίζεις, έτσι όπως με γνωρίζεις άρα δεν μπορείς να έχεις την σώστη άποψη για μένα. Να σου φέρω λίγο νερό; Πίες λιγο νερό, θελω να ηρεμησεις, ηρέμησε και θα στα πω όλα. Εδώ είναι όλα! (δειχνει το κεφαλι του) 

Πριν ξεκινήσω θέλω να μου υποσχεθείς ότι ό,τι πρόκειται ν' ακούσεις, δεν αντιπροσώπευαν εμένα, οι πράξεις μου θελω, εννοω, να πω, δεν ήταν αντιπροσωπευτικές την ώρα που έγιναν. Δεν έφταιγα!(χαμογελάει ενώ δακρύζει) 

Όμως τώρα, το ξέρω, τώρα με έχουν κάνει αυτόν που μ' έχουν κάνει και πίσω, να γυρίσω πίσω, πως; Δεν..δεν! Ίσως, αν μ ακούσεις να μου πεις και εσύ πώς σου φάνηκαν και αν μπορεί κάποιος να πει ότι δικαιολογείται, αν δικαιολογουμαι. Άν είχα άλλες επιλογές.

Μην μου πείς ότι σε άγχωσα, γιατί κουνάς το πόδι σου έτσι, σε άγχωσα;

Άν ήξερες πόσο θα με βοηθούσε να μην είμαι αγχωτικός όταν ήμουν στο λιμάνι..

Όχι, φυσικά δεν με καταλαβαίνεις, προτρέχω, προτρέχω πολύ.

Πρέπει να πάμε 4,5 χρόνια πίσω, τον Φλεβάρη, όχι. Τον Φεβρουάριο  του 14. Γαμώτο, είχα πει ότι θα τον λεω Φεβρουάριο, πρέπει να σταματήσω να τον λέω Φλεβάρη, το Φλεβάρη είναι πιο...πιο. (κουνάει τα χερια σα να ανακατευει κατι)

Ο Ραζβάν ήξερε τί μου έλεγε από το πώς θα πεις τους μήνες ακόμα κάποιος θα σε κρίνει σαν άνθρωπο. Και είχε δίκιο το είδα, το είδα τόσες φορές στην πορεία.

Συγγνώμη πάλι, ξεχάστηκα.

Μείνε μαζί μου σε παρακαλώ.